1
00:00:00,840 --> 00:00:06,060
ในส่วนสุดท้าย เราได้พูดถึงวิธีที่เราจำเป็นต้องสร้างคีย์สากลและอ้างอิงหรืออ้างอิงมัน

2
00:00:06,060 --> 00:00:10,980
รับมันเพื่ออ้างอิงสถานะแบบฟอร์มของเราที่สร้างขึ้นและทุกครั้งที่เราสร้างวิดเจ็ตแบบฟอร์ม อีกครั้ง I

3
00:00:10,980 --> 00:00:14,760
รู้ว่าสิ่งนี้เป็นงานหนัก ค่อนข้างซับซ้อน แต่ทันทีที่เราเริ่มเขียนโค้ด

4
00:00:14,760 --> 00:00:16,890
ฉันคิดว่าคุณคงเริ่มเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

5
00:00:17,070 --> 00:00:18,200
เรามาเขียนโค้ดกัน

6
00:00:18,960 --> 00:00:24,180
ฉันจะเริ่มต้นด้วยการมองย้อนกลับไปที่โปรแกรมแก้ไขโค้ดของฉัน และฉันจะค้นหาสถานะหน้าจอการเข้าสู่ระบบของฉัน

7
00:00:24,180 --> 00:00:24,770
ชั้นเรียน

8
00:00:25,500 --> 00:00:31,380
ข้างในนี้ หากคุณกำลังจะสร้างตัวแปรอินสแตนซ์ใหม่ที่จะเก็บโกลบอลคีย์นั้น

9
00:00:32,070 --> 00:00:36,660
ดังนั้นฉันจะสร้างตัวแปรสุดท้ายซึ่งจำได้ว่าหมายความว่าฉันไม่สามารถกำหนดตัวแปรนี้ใหม่ได้

10
00:00:38,170 --> 00:00:44,260
ฉันจะเรียกมันว่าคีย์ฟอร์มเพราะมันอ้างอิงฟอร์มเข้าไป ฉันจะกำหนดโกลบอล

11
00:00:44,260 --> 00:00:49,500
จากนั้นสิ่งนี้ก็ใช้ไวยากรณ์ทั่วไปแบบเดียวกับที่เราใช้สำหรับสถานะที่นี่

12
00:00:49,930 --> 00:00:57,280
โปรดจำไว้ว่า วงเล็บเหลี่ยมเล็กๆ แบบเปิดปิดทั่วไปเหล่านี้เป็นวิธีหนึ่งในการสร้าง Constructor หรือ a

13
00:00:57,280 --> 00:01:00,170
คลาสที่ยอมรับประเภทที่เกือบจะเหมือนกับฟังก์ชัน

14
00:01:00,670 --> 00:01:05,650
ดังนั้นเราจึงใส่ประเภทไว้ข้างในและปรับแต่งการทำงานของฟังก์ชันทั้งหมดที่อยู่ภายในหรือที่

15
00:01:05,650 --> 00:01:07,630
อย่างน้อยสิ่งที่พวกเขาคาดหวังประเภทต่างๆ

16
00:01:08,540 --> 00:01:15,080
ดังนั้นโกลบอลคีย์เราไม่ต้องการอ้างอิงคลาสฟอร์ม แต่เราต้องการอ้างอิงคลาสที่เรียกว่า

17
00:01:15,080 --> 00:01:16,260
สถานะแบบฟอร์ม

18
00:01:16,850 --> 00:01:22,010
สำหรับประเภทตรงนี้ ผมจะใส่ในสถานะแบบนั้น แล้วผมจะใส่ตัวเองลงไป

19
00:01:22,010 --> 00:01:26,300
วงเล็บเพื่อระบุว่าฉันต้องการสร้างอินสแตนซ์ของสิ่งสำคัญระดับโลกนี้

20
00:01:27,400 --> 00:01:33,940
โอเค นี่ตรงนี้เป็นเพียงที่เดียวที่เราจะได้เห็นสถานะแบบฟอร์มนี้

21
00:01:33,940 --> 00:01:34,310
เล่น

22
00:01:34,420 --> 00:01:39,250
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องบอกคุณเกี่ยวกับการมีอยู่ของสถานะแบบฟอร์มนี้ เพราะเมื่อถึงจุดหนึ่งเราต้อง

23
00:01:39,250 --> 00:01:41,020
เช่น เขียน Farm State ตรงนี้

24
00:01:41,260 --> 00:01:45,640
ถ้าเราแค่เขียน form state คุณก็คงจะแบบว่า Stephen ทำไมเราถึงเขียนเรื่อง state ล่ะ

25
00:01:45,640 --> 00:01:46,470
และไม่ใช่แค่ฟาร์มใช่ไหม?

26
00:01:47,440 --> 00:01:48,670
ตกลง นี่คือการสร้างคีย์

27
00:01:48,970 --> 00:01:54,370
ตอนนี้ ขั้นตอนที่สองคือการใช้คีย์นี้และเชื่อมโยงกับวิดเจ็ตแบบฟอร์มที่เรากำลังสร้าง

28
00:01:55,060 --> 00:02:01,810
ดังนั้นในวิดเจ็ตแบบฟอร์มของฉันในฐานะคุณสมบัติที่มีชื่อเพิ่มเติม ฉันจะส่งคีย์และคีย์จะไป

29
00:02:01,810 --> 00:02:05,060
เป็นตัวแปรอินสแตนซ์คีย์ฟอร์มที่เราเพิ่งสร้างขึ้น

30
00:02:05,080 --> 00:02:06,940
ผมจะบอกว่าฟอร์มคีย์แบบนั้น

31
00:02:07,810 --> 00:02:08,789
และนั่นก็ค่อนข้างมาก